Hasło Główne: Teoria dekompresji. Podstawą teorii dekompresji są MODELE, które starają się zobrazować Zachowanie gazów w organizmie człowieka podczas dekompresji. MODELE te dzielą się na Dwie zasadnicze grupy: bazujące na rozpuszczonej fazie gazowej Bub na fazie wolnej. MODELE Fazy rozpuszczonej Można podzielić na: MultiDeco au programme dekompresyjny, że Wykorzystuje variant perméabilité modèle (VPM-B) oraz BÜHLMANN (ZHL-16) dla Profili dekompresyjnych. Modèle dekompresji VPM-B jest dobrze dostosowane do dzisiejszego nurkowania technicznego. Profil Deco rozpocznie głębszy niż w oynatıcı tradycyjnych modeli i odpowiadają wzrostu Mikro bąbelków i conserver ogólną przesycenie niższe, dając lepszą ogólną dekompresji. Hasło Główne: Historia dekompresji. Pierwsze Opisy choroby dekompresyjnej odnotowano w XIX u górników pracujących w kopalniach gdzie prowadzono wydobycie Pod zwiększonym ciśnieniem oraz u budowniczych mostów pracujących w kesonach. Pod koniec XIX lekarz Paul Bart Opublikował książkę w której powiązał te Objawy z podwyższonym ciśnieniem oraz prĩkością spadku ciśnienia. Jego Książka «la pression barometrique» jest pierwszą pozycją zajmująca się Teoria dekompresji.

Na początku XX problemem dekompresji zajął się John Scott Haldane, stworzył sur postawy teoretyczne jednego z modeli dekompresji która Stała się podstawą do stworzenia innych Tabel dekompresyjnych przeznaczonych dla nurków. Teoria ta Stała się podstawą do całej grupy neohaldanowskich modeli dekompresyjnych. MODELE te byly rozwijane przez szereg lat. jedne z ważniejszych PRAC w tej dziedzinie à publikacje Robert D. workman`a w latach 60-tych i Albert a. bühlmann`a w latach 80-tych XXW. algorytmy oparte na modelach neohaldanowskich są najpopularniejszymi implementacjami stosowanymi w komputerach nurkowych i planerach. W Drugiej połowie XXw powstają teoretyczne podstawy do teorii dekompresyjnych bazujących na tworzeniu się i wzroście w organizmie pęcherzyków gazowych. Na przełomie lat 80-tych i 90-tych XXW głownie Dzięki PRACOM D.E.

yount`a i D.C. hoffman`a powstaje modèle VPM (variable modèle de perméabilité) nastepne rozwinięty na poicazatku xxiw modèle VPM-b VPM-b/E. algorytmy bazujące na tych modelach najczę h wią bazę ne ustalania dekompresji dla głebokich nurkowań Technicznych. W latach 90 Bruce R. Wienke publikuje prace ce nowego modelu pęcherzykowego RGBM (modèle à bulle de gradient réduit). Model Ten jest w entierement komercyjny i nie Istnieją ogólnodostępne Dokumenty przedstawiające pełen zestaw parametrów umozliwiajacych jego implementacje. Algorytmy na NIM oparte są stosowane w planerach oraz komputerach nurkowych (mares, Suunto). Czasem applications płynace z tego modelu są implementowane jako «Funkcje Kary» w modelach neohaldanowskich. MODELE Bubble i podobne Profile deepstopy, Stały się standardem plongée cas i głęboka, z wieloma agencjami szkoleniowych bańki MODELE język leur kursów. Modèle VPM Banka Używa matematyki symulować i pomiaru Mikro wzrod pęcherzyków i ustawić Limity odpowiednio. Z wyjściem modèle Banka jest podobna do wielu ustalonych praktyk takich głębokich Jak Pyle przystanków, Florida praktyk jaskiniowych, řez stosunek Deco, planów i innych. MODELE dekompresyjne zakładają, że Nasze plongée nie będzie chaotycznym pływaniem Góra dół, un działaniem przemyślanym, zakładającym że zaczynamy plongée OD najwięksjay głębokości aby stopniowo wynurzać się.

Prawidłowy profil nurkowania, zaczyna się OD najwięksjay głębokości i aclignotement się wypłyca, bez dodatkowych zanurzeń i wynurzeń. Uwaga-Ten programme jest z doświadczonych i Technicznych Nurek w umyśle. Jeśli Jesteś stosunkowo Nowy do nurkowania, Można znaleźć dix programme TRUDNY w użyciu. Ty Powinien wiedzieć za teorię nurkowania praktyk i procedur stosowanych Tutaj.